Christian Megert

Zuil, 2013

Aan de Arkelse Onderweg in de Lingewijk staat een imposant kunstwerk van de Zwitserse kunstenaar Christian Megert: Zuil (2013). Het beeld bestaat uit drie langwerpige, opengewerkte, verticaal rechthoekige blokken van rood graniet. De blokken zijn niet recht boven elkaar geplaatst, maar haaks ten opzichte van elkaar gedraaid. Samen vormen ze een hoge, statige zuil.

Hoewel het beeld gemaakt is van rood graniet – een zwaar en robuust materiaal – oogt het verrassend licht en speels. Dat komt door de open structuren en het spel met licht, schaduw en doorkijkjes. Megert speelt hiermee met contrasten: tussen massa en leegte, zwaarte en luchtigheid.

Het beeld werd op initiatief van Symposion geplaatst bij het wooncomplex Kop van de IJsbaan.

Christian Megert is geen onbekende in Gorinchem. Hij nam in 1974 deel aan de allereerste editie van Symposion. Voor die gelegenheid maakte hij een installatie van meerdere spiegelzuilen, elk 2,40 meter hoog, in aluminium frames met doorzichtige spiegels en tl-buizen.

Door de reflectie van het licht ontstond een eindeloze ruimte, zonder begin of einde. Een ruimte waarin de toeschouwer zichzelf kon verliezen. Het werk had als doel de mens een spiegel voor te houden en tot zelfreflectie aan te zetten – om zo de oneindige mogelijkheden van het bestaan te laten ervaren.

Tijdens de jubileumviering van Symposion, van 14 juni tot 14 september 2025, zijn deze spiegelzuilen opnieuw te zien in het Gorcums Museum. Daarna wordt gezocht naar een nieuwe, passende locatie.

Over de kunstenaar:

Christian Megert (1936) werd geboren in Bern en studeerde daar van 1952 tot 1956 aan de kunstacademie. Na enkele jaren in Zweden, Duitsland en Parijs te hebben gewoond, vestigde hij zich in 1973 in Düsseldorf. Daar gaf hij tot zijn pensioen in 2002 les aan de gerenommeerde kunstacademie.

Megert is vooral geïnteresseerd in licht, beweging en reflectie. Eind jaren ’50 sloot hij zich aan bij de ZERO-beweging, waarin kunstenaars experimenteerden met licht en schaduw, beweging, monochrome schilderkunst en het vervagen van de grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst. Vanaf de jaren ’60 transformeerde Megert ruimtes met kinetische installaties en spiegelobjecten – met als doel de beleving van ruimte, licht en waarneming radicaal te veranderen.