Vera Galis

Installatie, 2005

Regelmatig kwam Symposion-oprichter Bert van Meteren langs in het atelier van kunstenaar Vera Galis aan het Eind in Gorinchem, gewoon voor een praatje. Tijdens een van die ontmoetingen nodigde hij haar uit om een werk te maken voor Symposion 2005. Hij wist zelfs al waar het moest komen: De Oude Doelen.

Vera Galis bouwt haar installaties zorgvuldig op, element voor element. Toevallig had ze net een werk ontwikkeld dat speciaal bedoeld was voor tijdelijke tentoonstellingen: opvouwbaar en daardoor relatief makkelijk te verplaatsen. Dat werd het werk dat te zien was tijdens Symposion 2005.

Spel van evenwicht en zwaartekracht

Hoewel het niet te koop was, werd het werk zo positief ontvangen dat het leidde tot een nieuwe opdracht: een permanent werk voor het stadhuis. Hiervoor ontwierp Galis een geheel nieuw kunstwerk — stevig, niet demontabel, en zonder losse onderdelen.

Wat je hier ziet, is één samenhangend geheel. De elementen zijn met elkaar verbonden en balanceren in een spel van evenwicht en zwaartekracht. Dat evenwicht is de essentie van het werk: het brengt een natuurlijke logica in de vorm, alsof het een tak is die geleidelijk van dik naar dun overgaat.

De vorm oogt luchtig en transparant, maar is tegelijkertijd sterk en solide. Het object is opgebouwd uit herhalende elementen en blijft zowel van dichtbij als op afstand boeien. Elk detail is met zorg uitgevoerd, waardoor het werk vanzelfsprekend aanvoelt — als iets dat evengoed in de natuur had kunnen ontstaan.

Rustpunt in een drukke omgeving

De reflectie van het licht, de transparantie en het spel van schaduw zorgen voor een ervaring die het materiële overstijgt. Je kijkt niet naar metaalstaafjes, maar naar een dans van licht en ruimte. Je ziet hoe het gemaakt is — de verbindingen, de technische oplossingen — maar het geheel voelt licht en moeiteloos aan. Zoals een ballerina over het podium zweeft: achter de schijnbare eenvoud schuilt een complexe uitvoering. Zoals de kunstenaar zelf zegt: “Je hebt een idee, maar de uitdaging zit in de uitvoering.”

Het werk vormt een rustpunt in een drukke omgeving. Je kunt eromheen lopen en het vanuit verschillende hoeken beleven. Het is architecturaal, maar zonder functie. Alles is zichtbaar — geen verborgen elementen, geen geheimen. Alleen een puur spel van vorm, balans, licht en ruimte.

Over de kunstenaar:

Vera Galis (1959) woont en werkt in Gorinchem. Haar werk beweegt zich tussen het monumentale en het intieme: van grootschalige metalen installaties in de openbare ruimte tot kleine, autonome objecten. Elk formaat stelt zijn eigen eisen. Grote sculpturen vragen om technische precisie en fysieke kracht, terwijl de kleinere werken juist aandacht voor detail en verfijning vereisen.

Of het nu groots of klein is, haar werk ademt lichtheid en openheid. De vormen lijken te zweven, ondanks hun gewicht. Maat, verhouding en ruimte zijn leidende elementen. Haar objecten reageren op hun omgeving — op architectuur, licht en schaal — en nodigen de toeschouwer uit om mee te gaan in een spel van lijnen en richtingen.

Een terugkerend vertrekpunt in haar praktijk is de vraag: hoe ontstaat een vorm? Die vraag vormt het begin van een zoektocht — een reeks ruimtelijke en technische verkenningen waarin denken en maken hand in hand gaan.

Het werk van Vera Galis is opgenomen in diverse collecties, waaronder Museum Boijmans Van Beuningen, het Gorcums Museum, Damen Shipyards, Philips Evoluon en het Ministerie van Buitenlandse Zaken.